Μια χρήσιμη αναλογία για την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας

Μπορούμε να παρομοιάσουμε μια χώρα με ένα μπαλόνι που διαρκώς χάνει αέρα. Ο αέρας που χάνει αφορά όλες τις πληρωμές στο εξωτερικό.

Φυσικά, μια χώρα που στέλνει στο εξωτερικό περισσότερα λεφτά από όσα δέχεται δεν μπορεί να έχει μακροχρόνια προοπτική: σιγά σιγά το μπαλόνι θα ξεφουσκώσει.

Μέχρι πρότινος, το Ελληνικό μπαλόνι ήταν τρύπιο αλλά δεχόταν συνεχώς φρέσκο αέρα από τους εξωτερικούς του δανειστές. Με αυτόν τον τρόπο διατηρούνταν μια ισορροπία: η εκροή πόρων για εισαγωγές προϊόντων ισοσταθμιζόταν από την εισροή δανεικών στο δημόσιο ταμείο και την αναδιανομή τους με διάφορυς τρόπους (προσλήψεις, αυξήσεις, επιχορηγήσεις, επιδόματα, "έργα" αμφιβόλου χρηστικότητας, κοκ)

Φυσικά κανένας δεν θέλει να φυσάει συνέχεια σε ένα μπαλόνι που χάνει αέρα. Αυτό συνέβη και με την Ελλάδα: οι δανειστές της χώρας συνειδητοποίησαν πως μεταφέρουν πόρους σε μια χώρα με "τρύπες" και αποφάσισαν να σταματήσουν να το κάνουν. Ποιος θέλει να φυσάει διαρκώς σε ένα μπαλόνι που χάνει αέρα;

Τί είναι το φυσικό επακόλουθο; Να ξεφουσκώσει το Ελληνικό μπαλόνι. Αυτή είναι η αιτία της ύφεσης που βιώνουμε.

Τα διάφορα "πακέτα διάσωσης" αποτελούν την προσπάθεια των δανειστών μας να κρατήσουν το μπαλόνι φουσκωμένο, γιατί ένα μπαλόνι που σκάει ξαφνικά τα κάνει όλα θάλασσα. Ένα σκασμένο μπαλόνι έχει απρόβλεπτες συνέπειες, μπορεί να σκάσει πάνω στα μούτρα σου.

Φυσικά όμως δεν είναι οι δανειστές μας διατεθιμένοι να φυσάνε διαρκώς στο Ελληνικό μπαλόνι. Αυτό που θέλουν είναι:

• Να βουλώσουν οι τρύπες της κακοδιοίκησης που οδηγούν σε σπατάληση πόρων
• Να αντικατασταθούν οι δικές τους εισροές αέρα με πια πιο παραγωγική Ελληνική αντλία αέρα, δηλαδή με αυξημένη Ελληνική παραγωγή.

Γιατί κάθε χώρα είναι στην πραγματικότητα ένας δυναμικός οργανισμός που πρέπει να βρίσκεται σε ισορροπία με το περιβάλλον του.

Αυτή είναι λοιπόν η ανάγκη της Ελληνικής προσαρμογής. Είναι η ανάγκη να κλείσουμε τις "τρύπες" της χώρας, ώστε να μην μπάζει από παντού. Ενώ ταυτόχρονα να αποδεσμευτούμε από τις τεχνητές αναπνοές της "τρόικας" και να μπορέσουμε να επιβιώσουμε με τη δική μας ανάσα.

Η προσαρμογή δεν είναι εύκολη. Πρέπει σπιθαμή σπιθαμή να δούμε όλες τις μεριές απ' όπου μπάζει η οικονομία μας και να τις μπαλώσουμε: ο υπερτροφικός δημόσιος τομέας, η γραφειοκρατία, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, τα αντικίνητρα για την παραγωγικότητα, ο παρασιτισμός του κομματοκεντρικού κράτους.

Στη συνέχεια πρέπει να δυναμώσουμε τους πνεύμονές μας, και να αποκτήσουμε εμείς τη δυνατότητα να κρατάμε το δικό μας μπαλόνι φουσκωμένο. Πιθανότητα, αρχικά, η ανάσα μας θα είναι αρκετά ασθενική, και το μπαλόνι μας μικρό, αλλά η διατήρησή του θα εξαρτάται πλέον από εμάς και όχι από την καλή θέληση των οποιωνδήποτε άλλων.

Ξεχώρισαν οι πατριώτες από τους κιοτήδες

199 βουλευτές ψήφισαν τη νέα δανειακή σύμβαση της χώρας που δίνει στην Ελλάδα μια ακόμα ευκαιρία να παραμείνει στην ευρωζώνη και να μεταρρυθμίσει την οικονομία της.

Υπήρξαν βέβαια και οι κιοτήδες από όλα τα κόμματα πλην της Αριστεράς, όπου το μονότονο και προβλέψιμο Όχι δεν εξέπληξε κανένα.

Οι κιοτήδες που ήταν απόντες, "παρόντες", ή ψήφισαν Όχι. Χωρίς να λογαριάζουν το τί θα συνέβαινε αύριο στη χώρα αν η άποψή τους υπερίσχυε. Όποιος έχει μια στοιχειώδη γνώση θεωρίας παιγνίων γνωρίζει πως σε ένα παιχνίδι με πολλούς παίκτες το αποτέλεσμα μιας απόφασης εξαρτάται όχι μόνο από τι αποφασίζει κάποιος, αλλά και τί αποφασίζουν οι άλλοι.

Διέγνωσαν, λοιπόν, οι κιοτήδες, πως η δανειακή σύμβαση θα περνούσε και αύριο η χώρα θα εξακολουθούσε να υφίσταται. Γι' αυτό δεν την υπερψήφισα, προσδοκώντας να αδράξουν τα πλεονεκτήματα της αντίστασης εκ του ασφαλούς.

Υπήρξαν όμως και οι πατριώτες.

Οι μεν του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσαν να κάνουν και αλλιώς, αφού η άρνηση της σύμβασης θα ήταν άρνηση ολόκληρης της πολιτικής του "κινήματος" μέχρι τώρα, και συνάμα άρνηση τόσο του νυν όσο και του διαφαινόμενου μέλλοντος Αρχηγού.

Οι δε της Νέας Δημοκρατίας, υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά, απέδειξαν πως ενώ καταψήφισαν το πρώτο μνημόνιο, έχουν τα αντανακλαστικά να πράξουν το σωστό όταν το απαιτούν οι περιστάσεις. Παρά τις διαγραφές πολλών βουλευτών, η Νέα Δημοκρατία βγαίνει κερδισμένη, αφού ξεφορτώνεται οριστικά τα λαϊκιστικά βαρίδια και αποκτά την απαιτούμενη ενότητα.

Η Δημοκρατική Συμμαχία υπερψήφισε (εκτός από έναν παρόντα), συνεπής και αυτή στις θέσεις της. Είναι κρίμα που δεν μπορούν να παραγκωνιστούν οι προσωπικές φιλοδοξίες και έριδες και να επανέλθει η ΔΗΜΣΥΜ στον κορμό της παράταξης, αφού εξέλιπαν πλέον οι λόγοι που οδήγησαν στην πρώτη διάσπαση.

Μπράβο και στους δύο βουλευτές του ΛΑΟΣ που αψήφισαν τις προτροπές τόσο του κωλοτούμπα αρχηγού τους όσο και των ακροδεξιών στοιχείων μέσα σε αυτό το κόμμα και στάθηκαν πιστοί στις πατριωτικές και οικονομικά φιλελεύθερες πεποιθήσεις τους. Με τη στάση τους οριστικοποιούν το τέλος αυτού του κόμματος, και μακάρι και αυτοί να βρουν χώρο σε μια ανασύνθεση της ελληνικής Κεντροδεξιάς.

Οι εκλογές θα έρθουν τώρα πια σύντομα.

Δεν αμβιβάλλω πως οι διαγραφέντες θα θελήσουν να καρπωθούν την τζάμπα μαγκιά τους ιδρύοντας νέα κόμματα ή προσχωρώντας σε ήδη ιδρυθέντα. Ορισμένοι που "έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα" θα αποσυρθούν από την πολιτική έχοντας ποντάρει πως με την στάση τους αυτή θα αποφύγουν τη λαϊκή οργή.

Ο δρόμος όμως είναι πλέον αρκετά σαφής για όσους αγαπούν την Ελλάδα:

Η Αριστερά αποφάσισε να πάρει διαζύγιο από την Ευρώπη και τη λογική. Το ίδιο και ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη. Εκφράζουν την απελπισία και το Όχι χωρίς αντιπρόταση.

Το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε την Ελλάδα, όχι γιατί πριν ανέλθει στην εξουσία τα πράγματα ήταν αγγελικά, αλλά γιατί με τους πολιτικαντισμούς του και την αδυναμία του να λάβει και να εφαρμόσει τολμηρές αποφάσεις, χτυπώντας τον κομματικό του στρατό, οδήγησε την οικονομία από το κακό στο χειρότερο. Κυβέρνησε το ΠΑΣΟΚ και ευρέθη ανεπαρκές.

Η Νέα Δημοκρατία, για μια ακόμη φορά, αποτελεί την μοναδική ελπίδα του Έθνους. Δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο για "κυβερνήσεις συνεργασίας": το ΠΑΣΟΚ οδεύει σε μονοψήφιο ποσοστό και θα ήταν απρεπές να συμπεριληφθεί στην κυβέρνηση ένα κόμμα που χάνει τα 3/4 της δύναμής του. Ο δε ΛΑΟΣ κιότεψε και έφυγε από την κυβέρνηση, ενώ, φοβούμενος την... Χρυσή Αυγή ανέτρεψε την πρότερη φιλο-Ευρωπαϊκή του πολιτική. Ισχυρή συσπείρωση του λαού γύρω από τη Νέα Δημοκρατία αποτελεί πλέον την μοναδική λύση.

Τέλειωσαν τα ψέματα

Οι δύο επιλογές:

1. Η Ελλάδα θα ζήσει στο μέτρο των δυνατοτήτων της και θα παραμείνει στην Ευρωζώνη
2. Η Ελλάδα θα ζήσει στο μέτρο μιας χώρας της Μέσης Ανατολής ή του πρώην Σοβιετικού μπλοκ (περί το 1990, όχι όπως είναι τώρα) και θα επιστρέψει στην δραχμή

Οι επιλογές είναι απλές: από τη χρεωκοπία θα κερδίσουν τα λαμόγια και όσοι κάναν τα κουμάντα τους για να διασώσουν την περιουσία τους μετατρέποντας την σε σταθερές αξίες ή φυγαδεύοντάς την στο εξωτερικό, ενώ θα χάσουν οι φτωχοί Έλληνες που θα δουν το βιοτικό τους επίπεδο μαζί με τις λιγοστές αποταμιεύσεις τους να εξανεμίζονται.

Ήρθε η ώρα της αλήθειας για όλους. Η Ελλάδα είτε: 

• θα μετατραπεί σε μια φτωχή χώρα αποβάλλοντας τον μανδύα της τεχνητής ευμάρειας, και θα αρχίσει τον δύσκολο αλλά στέρεο δρόμο της πραγματικής παραγωγικής ανάπτυξης
• θα μετατραπεί σε μια πάμφτωχη χώρα απ' όπου θα φύγουν και οι τελευταίοι άξιοι και θα μείνουν οι γέροντες, όσοι δεν μπορούν να φύγουν, και οι ανάξιοι, μαζί με τα λαμόγια που θα καθίσουν στο λαιμό όλων των υπόλοιπων.

Κι ας μην περιμένουν μερικοί πως αν επιλέξουν τον δρόμο της χρεωκοπίας θα αδράξουν ψήφους στις ερχόμενες εκλογές. Οι εκλογές θα γίνουν το νωρίτερο τον Απρίλιο, ενώ η χρεωκοπία θα συμβεί το Μάρτιο.

Θεός φυλάξοι.

Οι άχρηστοι πολιτικοί μας αρχηγοί

Ας ανακεφαλαιώσουμε:

• Οι ομολογιούχοι δέχονται 50% κούρεμα του χρέους το οποίο, εξαιτίας των πιέσεων των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, γίνεται "εθελοντικά" και δεν προξενεί πιστωτικό γεγονός
• Υπάρχουν άλλες χώρες που δέχονται να δανείζονται με ψηλά επιτόκια ή φορολογούν τους πολίτες τους για να δανείζουν την Ελλάδα
• Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει γράψει από πολύ καιρό στα παλιά της τα παπούτσια την πολιτική της να μην δέχεται ως ενέχυρο ομόλογα αξιολόγησης junk και συνεχίζει να χρηματοδοτεί το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα

Και δεν μπορούνε οι πολιτικοί μας "ηγέτες" να συμφωνήσουν να κάνουν πέντε πράγματα που πρέπει να γίνουν, ως φοβισμένα ανθρωπάκια που φοβούνται μη τυχόν δεν λάβουν τα ψηφουλάκια στις επερχόμενες εκλογές;

Όταν ολόκληρη η Δύση προσπαθεί να σε σώσει και εσύ επιμένεις να αυτοχειριαστείς, τότε αξίζεις τη μοίρα σου.