Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Ο νέος μας Πρωθυπουργός

Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα για την Ελληνική Δημοκρατία. Για πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία τα ηνία της χώρας αναλαμβάνει ένας άνθρωπος που δεν προέρχεται από τον σάπιο χώρο της πολιτικής. Ένας άνθρωπος με σπουδές, γνώσεις, εμπειρία, αποδεδειγμένα υψηλή νοημοσύνη και οργανωτική ικανότητα. Ένας ειδήμων και όχι ένας ακόμα δικηγορίσκος ή γόνος πολιτικής οικογένειας.

Ένας άνθρωπος που παράτησε την καλή του ζωή όχι προσβλέποντας σε κάποιο όφελος (ποιός άραγε θέλει να γίνει πρωθυπουργός μια χρεοκοπημένης χώρας), αλλά θέλοντας να προσφέρει ό,τι μπορεί για το καλό της πατρίδας.

Η ιστορία θα δείξει τί θα σημάνει η πρωθυπουργία Παπαδήμου. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα, οι αποφάσεις είναι δύσκολες, η ζωή των Ελλήνων πρέπει να χειροτερέψει πριν γίνει καλύτερη. Αυτός είναι ο αναπόφευκτος νόμος της φύσης που προστάζει πως τα "αγαθά κόποις κτώνται". Ας ελπίσουμε πως ο νέος Πρωθυπουργός θα φανεί αντάξιος των προσδοκιών του Έθνους και πως ο Λαός θα παραμερίσει τις διχόνοιες του και δεν θα υπονομεύσει το μεταρρυθμιστικό έργο της νέας Κυβέρνησης όπως έκανε τόσες φορές στο παρελθόν, προτιμώντας τους δημαγωγούς από τους σπουδαίους.

Ας ελπίσουμε επίσης πως η εγχώρια πολιτική σαβούρα που δεν πρότεινε καν τον Παπαδήμο για πρωθυπουργό, μέχρι να αναγκαστεί από τα πράγματα να το πράξει, δεν θα σταθεί τροχοπέδη στο έργο του. Ο λαός μπορεί να είναι καχύποπτος απέναντι στον κάθε νέο κυβερνήτη, αλλά δεν έχει καμιά υποψία πλέον για το ποιόν των πολιτικών μας: γνωρίζει πόσο ανίκανοι και μικρόψυχοι είναι οι περισσότεροι από αυτούς. Οι πολίτες αυτής της χώρας δεν θα ανεχθούν ούτε την ελάχιστη υποψία υπονόμευσης της νέας Κυβέρνησης.

Γιατί φοβόντουσαν και απέφευγαν τον Παπαδήμο; Όχι γιατί δεν είναι ικανός να κυβερνήσει, βέβαια. Αλλά γιατί είναι κατά τεκμήριον ικανός, μπορεί και θέλει να διοικήσει, και η επιτυχία του μπορεί να κάνει το λαό να τον προτιμήσει παρά να αφήσει την εξουσία να επανέλθει στα συνηθισμένα πρόσωπα. Θα είναι εξαιρετικό αν μετά τις επόμενες εκλογές συνεχιστεί η κυβέρνηση Παπαδήμου, πάνε στο σπίτι τους αρκετοί πολιτικάντηδες της Μεταπολίτευσης, και ο νέος Πρωθυπουργός έχει τέσσερα ή, γιατί όχι, οκτώ χρόνια (και όχι τρεις μήνες) για να επιτελέσει ένα πραγματικό έργο.

Ο νέος Πρωθυπουργός πρέπει να γνωρίζει πως έχει δύο μεγάλους συμμάχους: τη Λογική και την Ιστορία. Δεν χρειάζεται να παραποιήσει γεγονότα και να υποκριθεί, γιατί δεν περιμένει να επανεκλεγεί. Γίνεται δε πρωθυπουργός των Ελλήνων, ενός έθνους που έρχεται από παλιά και δεν θα εξαφανιστεί από μια πρόσκαιρη κρίση.

Ας προχωρήσει άφοβα σε αυτά που νομίζει πως πρέπει να γίνουν. Αν δεν μπορέσει να περατώσει το έργο του, μπορεί κάλλιστα να επιστρέψει στην ακαδημαϊκή του καριέρα. Δεν χρειάζεται ο Παπαδήμος την Ελλάδα, η Ελλάδα χρειάζεται τον Παπαδήμο.

Ο Πλάτων, υπερασπιζόμενος την δυνατότητα υλοποίησης της Πολιτείας του υποστηρίζει πως ακόμα κι αν είναι απίθανο, δεν είναι αδύνατο, από καλή συγκυρία, κάποια στιγμή στη διάρκεια του απέραντου χρόνου, να βρεθεί ένας φιλόσοφος στην εξουσία. Ο καλός αυτός κυβερνήτης δεν αποζητά την εξουσία αλλά την απεύχεται, προσφέρει τη γνώση του στην διοίκηση της Πολιτείας, για ένα διάστημα, ως καθήκον, και μετά αποσύρεται και πάλι.

Ας ελπίσουμε πως η Αγαθή Τύχη που έφερε έναν (ελπίζουμε) καλό Κυβερνήτη στην πατρίδα μας, να τον βοηθήσει να επιτελέσει το επείγον και αναπόφευκτο έργο ανασύνταξης της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Δήλωση Αντώνη Σαμαρά

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Αντώνης Σαμαράς, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Πολλοί φαίνεται ότι θα το ήθελαν, αλλά η Νέα Δημοκρατία δεν θα γίνει μέρος του προβλήματος. Εμείς είμαστε βαθιά προσηλωμένοι στο Σύνταγμα. Την πρωτοβουλία για την πρόταση για νέο Πρωθυπουργό την έχει η κυβερνητική πλειοψηφία.
Εμένα το πρόβλημά μου δεν είναι τα πρόσωπα. Το πρόβλημά μου είναι να ξεμπλοκάρει, επιτέλους, η 6η δόση, η δανειακή σύμβαση, να αποκτήσει ο τόπος κυβέρνηση, ιδιαίτερα σε αυτή την ώρα των διεθνών κρίσιμων στιγμών. Και, δυστυχώς, των αναταράξεων που περνούν οι διεθνείς αγορές, ώστε να φτάσουμε σε αυτό που είναι το μεγάλο ποθούμενο όλων των Ελλήνων και δικό μας:
Οι εκλογές, για να μπορέσει, επιτέλους, να μιλήσει ο μόνος που δικαιούται να μιλήσει και που ζητούμε να μιλήσει, που είναι ο ελληνικός λαός».
Θα ξεκολήσει επιτέλους το ΠΑΣΟΚ και ο επικίνδυνος πλέον αρχηγός του και θα προτείνει έναν σοβαρό άνθρωπο για Πρωθυπουργό;

Το σήριαλ συνεχίζεται

Οι δολοπλοκίες και οι πολιτικοί ελιγμοί συνεχίζονται. Το πολιτικό σύστημα της χώρας φαντάζει ανίκανο να κάνει ακόμα και τα αυτονόητα, δηλαδή να δημιουργήσει μια κυβέρνηση αφού έχει ήδη ληφθεί η πολιτική απόφαση για μια τέτοια κυβέρνηση. Οι διαδικασίες ξεκίνησαν από το Σάββατο πρωί, θεωρητικά "κλείδωσε" η συμφωνία Κυριακή βράδυ, και τώρα, μεσημέρι Τετάρτης, συνεχίζονται ακάθεκτες οι "διαβουλεύσεις".

Η ιστορία θα δείξει κάποτε τί συμβαίνει αυτές τις μέρες και ποιοι ευθύνονται για τα καραγκιοζιλίκια που μας κάνουν διεθνώς ρεντίκολο, και αποδυναμώνουν τη νέα κυβέρνηση πριν ακόμα σχηματιστεί.

Ούτε είναι πια τόσο δύσκολο να βρεθεί το πρόσωπο που θα ηγηθεί της Ελλάδας: ο Λουκάς Παπαδήμος έχει τις γνώσεις, τις σπουδές, την εμπειρία, τις διασυνδέσεις, το κύρος, και προφανώς τη θέληση να συνεισφέρει. Αλλιώς δεν θα είχε κουβαληθεί εδώ και δυο μέρες στην Ελλάδα από την ήρεμη ζωή του στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Ποιον άλλο λόγο έχει ένας άνθρωπος καριέρας να έρθει εδώ για να αναλάβει την διακυβέρνηση ενός χρεοκοπημένου κράτους;

Ας το καταλάβουν οι πολιτικάντηδες πως η οργή του λαού θα τους πάρει όλους αν δεν παραμερίσουν τώρα για να έλθει κάτι άλλο. Από τη σαπίλα της μεταπολίτευσης το "κάτι άλλο" είναι ο μόνος φορέας της Ελπίδας.

Το ΠΑΣΟΚ μπλοκάρει την δημιουργία της νέας κυβέρνησης

Το ΒΗΜΑ:
Πρέπει να σημειωθεί δε ότι, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του Βήματος, από το πρωί της Τρίτης, η Νέα Δημοκρατία έχει συμφωνήσει ανεπιφύλακτα στο πρόσωπο του κ. Λουκά Παπαδήμου για τη θέση του πρωθυπουργού.

Αντιθέτως, απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες καθιστούν βέβαιο ότι η μεγάλη καθυστέρηση οφείλεται στις διεργασίες μέσα στην κυβέρνηση και το ΠαΣοΚ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, τουλάχιστον μέχρι τις δώδεκα το βράδυ της Τρίτης, ο κ. Παπαδήμος δεν είχε δεχθεί καμία επίσημη όχληση από τον πρωθυπουργό.

Σε όλο αυτό το διάστημα κατά τη διάρκεια της ημέρας, από το γραφείο του πρωθυπουργού πέρασαν κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, τα οποία, σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους, απέδιδαν τη δυστοκία σε μια ιδιότυπη διαπραγμάτευση μεταξύ των κ.κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου για τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Πολλά εξ αυτών των στελεχών, ανάμεσά τους και κορυφαίοι υπουργοί, δήλωναν αργά το βράδυ την έντονη ενόχληση και την ανησυχία τους για την καθυστέρηση και τη δυστοκία, όπως και για την ξέφρενη ονοματολογία, βάση της οποίας, έφτασε να διακινείται ως υποψήφιος για τη νέα κυβέρνηση ακόμα και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Απόστολος Κακλαμάνης.

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Παπαδήμος για Πρωθυπουργός!

Μιας και ακούγονται ένα σωρό απίθανα ονόματα όπως του... Απόστολου Κακλαμάνη ή του Πετσάλνικου, και ενώ φαίνεται πως τα δύο κόμματα έχουν ξεσκιστεί στις πολιτικές μανούβρες και δολοπλοκίες, μια και μόνο λύση υπάρχει.

ΛΟΥΚΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ ΓΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Παραμερίστε κύριοι και αφήστε έναν άνθρωπο που ξέρει τί του γίνεται να πάρει τα ηνία της χώρας. Να τα πάρει όμως πραγματικά, να του δοθεί η ευκαιρία να φτιάξει κυβέρνηση των αρίστων, κι αν δεν τα καταφέρει, εσείς πάλι έχετε την πλειοψηφία και μπορείτε να τον αντικαταστήσετε.

Μια ομιλία του Δρ. Παπαδήμου, πριν από τις αποφάσεις για το "κούρεμα" (αρχίζει γύρω στο 15')

Τελειώνετε!

Η ανάγκη για την Υπέρβαση είναι εδώ. Οι πολιτικοί μας αποδεικνύονται για μια ακόμα φορά λίγοι για τις ανάγκες της χώρας. Μπορούσαν χθες ή προχθές να έλθουν σε μια συμφωνία, να επιλέξουν έναν Πρωθυπουργό κοινής αποδοχής και να του αναθέσουν την Πρωθυπουργία της χώρας. Ο νέος Πρωθυπουργός θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση με πρόσωπα της επιλογής του, συμβουλευόμενος και τους δύο αρχηγούς.

Οι πολιτικοί, άλλωστε, απέτυχαν να κυβερνήσουν, ασχέτως αν δεν το έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει. Για δυο χρόνια ο Καραμανλής έκανε ημίμετρα και παρέδωσε την εξουσία μπροστά στα δύσκολα. Για δυο χρόνια ο Παπανδρέου έκανε ημίμετρα και ετοιμάζεται για τη δική του φυγή. Ας δώσουν σε κάποιον άλλο τα ηνία, μήπως τα κάνει καλύτερα.

Αντί να παραδεχτούν την αποτυχία των κομμάτων τους, οι δύο πρώην συγκάτοικοι και τα "επιτελεία" τους προσπαθούν να μανατζάρουν κάθε λεπτομέρεια της νέας κυβέρνησης: τα πρόσωπα, τις πολιτικές, τις εκλογικές στοχεύσεις. Θέλουν έναν αχυράνθρωπο που δεν θα τους φέρει εκπλήξεις, αλλά δεν θέλουν και κάποιον τόσο ανίσχυρο που δεν θα τον παίρνουν σοβαρά ούτε μέσα ούτε έξω από την Ελλάδα.

Ο μεν Παπανδρέου θέλει οι εκλογές να γίνουν όσο το δυνατόν αργότερο, για να ξεχάσει ο λαός τα καμώματά του και να λερωθεί η Νέα Δημοκρατία από τη νομή της εξουσίας. Ο δε Σαμαράς θέλει οι εκλογές να γίνουν όσο το δυνατόν νωρίτερα, και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ει δυνατόν να μην μπουν καν στην κυβέρνηση, για να διατηρήσει το κόμμα του το αντιπολιτευτικό αβαντάζ.

Οι μεσοβέζικες λύσεις πρέπει να τελειώνουν. Είτε έπρεπε να γίνουν εκλογές τώρα είτε να γίνει μια κυβέρνηση για να κυβερνήσει. Είτε θα κυβερνήσει μια νέα κυβέρνηση είτε θα κυβερνήσουν οι παλιοί πολιτικοί μέσω ένας αχυράνθρωπου που θα πάρει τις δύσκολες αποφάσεις ενώ οι πολιτικοί θα κάνουν τους ανήξερους.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Εκλογές η μοναδική λύση

Αν κάτι μάθαμε από τα δύο χρόνια της μεγάλης κρίσης, είναι πως:
  1. Οι πολιτικοί μας δεν μπορούν να συνενοηθούν μεταξύ τους για ακόμα και τα αυτονόητα. Κάθε προσπάθεια συνενόησης ναυαγεί σχεδόν πριν ξεκινήσει.
  2. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δεν έχει το στομάχι για να προχωρήσει στις δύσκολες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα. Καθυστέρησε, χρονοτρίβησε, ψήφισε νόμους που δεν εφάρμοσε, και όταν έπρεπε πλέον να κάνει αυτά που έπρεπε από καιρό (μείωση του δημοσίου τομέα με απολύσεις ή "εφεδρεία" προσωπικού, σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις) δείλιασε, ζήτησε απεγνωσμένα την έγκριση του λαού με ένα εκβιαστικό δίλημμα, και στην συνέχεια τη συγκυβέρνηση.
Η στρατηγική του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος μανιασμένα προσπαθεί να αδραχτεί από την εξουσία είναι σαφής: να αποφασιστεί σε όλες τις λεπτομέρειές της μια πολιτική από την παρούσα Βουλή, να πάρει η Ελλάδα τις επόμενες δύο δόσεις βοήθειας, και στη συνέχεια να παρουσιαστεί και πάλι στο λαό ως ο σωτήρας που έσωσε τη χώρα.

Γιατί να γίνουν εκλογές το Μάρτιο και όχι τώρα; Αν υπήρχε χρόνος για δημοψήφισμα μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου, όπως είπε ο Πρωθυπουργός στις Κάννες, τότε γιατί δεν υπάρχει χρόνος για εκλογές;

Είναι σαφές πλέον πως οι αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου είναι αποδεκτές από τέσσερα κόμματα της Βουλής (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΔΗΜΣΥΜ) και καταγγέλονται μόνο από τους κομμουνιστές και λοιπούς ακροαριστερούς που συνολικά αποτελούν μικρή μειοψηφία στο Ελληνικό εκλογικό σώμα.

Η δημιουργία μιας κυβέρνησης η οποία θα υπερψηφιστεί από σχεδόν όλη τη Βουλή (εκτός από την άκρα αριστερά) και η υπερψήφιση της δανειακής σύμβασης από παρόμοια μεγάλη πλειοψηφία αρκούν για να δοθεί ισχυρό μήνυμα στους πάντες πως η Ελλάδα έχει αποφασίσει. Μια τέτοια κίνηση θα ξεμπλοκάρει την 6η δόση και θα άρει την αγωνία του Ελληνικού λαού αλλά και των ξένων για το ενδεχόμενο άτακτης χρεοκοπίας της χώρας.

Οι εκλογές που θα επακολουθήσουν θα δώσουν στην Βουλή φρέσκια σύνθεση. Ο λαός, που εξαπατήθηκε το 2009, θα μπορέσει να στείλει στα σπίτια τους όσους τον εξαπάτησαν, και να εκφραστεί για το ποιους θέλει μπροστάρηδες στην νέα πορεία της χώρας και για ποια πολιτική.

Μετά τις εκλογές είτε θα υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση ή θα αναγκαστούν, εκ των πραγμάτων, οι πολιτικοί να συνεργαστούν, αφού κανένας δεν θα τολμήσει να δικαιολογήσει την ανάγκη για νέες εκλογές με εκβιαστικά διλήμματα για αυτοδυναμία.

Το αντίθετο, μια συμμαχία που δεν την πιστεύουν, όπου ο καθένας θα προσπαθεί να κάνει τον καλό στον λαό με εκλογική στόχευση, και η οποία θα είναι "μη σοβαρή" προς το λαό και τους ξένους, αφού θα έχει σύντομη ημερομηνία λήξης, δεν οφελεί κανένα.

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Τί χρειάζεται η χώρα

Τα ψέματα τέλειωσαν. Είναι πλέον ορατό το ενδεχόμενο της αποπομπής της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ό,τι αυτό συνεπάγεται:
  1. Κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος και καταστροφή των αποταμιεύσεων των Ελλήνων
  2. Άμεσος ισοσκελισμός του προϋπολογισμού με δραστικές μειώσεις μισθών/απολύσεις ή με υψηλό πληθωρισμό στο νέο νόμισμα
  3. Έλλειψη σε βασικά αγαθά όπως τρόφιμα και καύσιμα
  4. Μεγαλύτερη ακόμα μείωση του βιοτικού επιπέδου εξαιτίας της άμεσης παύσης όλων των κοινοτικών κονδυλίων
  5. Δραματική μείωση του Ελληνικού πληθυσμού εξαιτίας της φυγής και της αυξημένης υπογεννητικότητας λόγω φτώχιας
  6. Χρεωκοπία όσων Ελληνικών επιχειρήσεων έχουν υποχρεώσεις σε ευρώ ή δραστηριοποιούνται στην Ευρωζώνη
  7. Δραστική αύξηση της εγκληματικότητας
  8. Απαξίωση της Ελλάδας και του ονόματος της, με πιθανή δραστική μείωση τουρισμού λόγω αναταρραχών στην χώρα και ως αντίποινα για τις συνέπειες της Ελληνικής απόφασης στην Ευρώπη
Η δανειακή σύμβαση είναι επώδυνη. Η απόρριψη της θα είναι καταστροφική. Η Ελλάδα δεν έχει εγκαταστημένη παραγωγική βάση για να μπορέσει να ανακάμψει σύντομα με ανταγωνιστικές εξαγωγές μέσω υποτίμησης της νέας δραχμής. Δεν έχει τις τεράστιες πλουτοπαραγωγικές πηγές χωρών όπως η Αργεντινή και ο Ισημερινός που χρεωκόπησαν στην πρόσφατη ιστορία, και έτσι δεν μπορεί να εξασφαλίζει συνάλλαγμα μέσω εξαγωγών πρώτων υλών.

Ας καταλάβουν κάποιοι τί συμβαίνει. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερη δημοκρατία: χρειάζεται πολιτικούς υψηλού αναστήματος και ατσάλινης θέλησης που θα τραβήξουν την Ελλάδα ακόμα και από τα μαλλία, ακόμα και παρά τη θέλησή της πλειοψηφίας του πληθυσμού σε πολύ δύσκολες αποφάσεις που θα τη σώσουν, ωστόσο, για τις μελλοντικές γεννεές. Αλλιώς, ο τελευταίος ας κλείσει την πόρτα.

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

Η κυβέρνηση έχει χάσει τη μπάλα

Χθες ο Υπουργός Εσωτερικών Χάρης Καστανίδης μας έλεγε πως θα έπρεπε να περιμένουμε το δημοψήφισμα να γίνει στα τέλη Ιανουαρίου, αφού ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση για τη συμφωνία, και το ερώτημα θα ήταν αν αποδέχεται ο ελληνικός λαός τη συμφωνία ή όχι.

Λες και ο Ελληνικός λαός θα κάτσει να διαβάσει εκατοντάδες σελίδες νομικών και χρηματοοικονομικών λεπτομερειών και θα μπορέσει να κρίνει αν πρέπει να τη δεχτεί ή όχι.

Μετά το σκαμπίλι όμως που έφαγε ο Πρωθυπουργός μας, και μέσω αυτού η Ελλάδα, στη Γαλλία, τώρα πάμε για δημοψήφισμα στις αρχές Δεκεμβρίου. Πράγμα που σημαίνει βέβαια πως το ερώτημα δεν μπορεί να είναι για μια συμφωνία η οποία δεν θα έχει μέχρι τότε πλήρως συγκεκριμενοποιηθεί.

Είναι πρωτοτυπία να γίνεται δημοψήφισμα και ακόμα να μην γνωρίζουμε το ερώτημα του δημοψηφίσματος. Αναζητείται.

Αν το ερώτημα είναι κάτι το οποίο θα πάρει ένα μεγάλο ΝΑΙ, όπως π.χ. "θέλετε να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη", τότε απλά ξοδεύουμε τζάμπα λεφτά και αναστατώνουμε τη χώρα για το τίποτα.

Ενώ αν το ερώτημα είναι πολυσχιδές, και προσπαθήσει να κάνει το λαό να συμμεριστεί την κυβερνητική πολιτική, τότε είναι πολύ πιθανόν, από αντίδραση και απογοήτευση να εισπράξει η κυβέρνηση ένα μεγάλο ΟΧΙ.

Το σημαντικό όμως είναι πως η κυβέρνηση της Ελλάδας, αντί να συμβάλλει στην απαιτούμενη σταθερότητα τορπιλίζει και πάλι τόσο την εσωτερική ειρήνη όσο και την προοπτική της παγκόσμιας οικονομίας. Ο Πρωθυπουργός μας είναι σαν τον τρελό του παγκόσμιου χωριού και διασύρει τη χώρα μας.

Υπάρχουν στην Βουλή 151 σοβαροί άνθρωποι από όλα τα κόμματα να τον απαλλάξουν από το Πρωθυπουργιλίκι; Το ελπίζω αν και δεν το νομίζω.