Ο νέος μας Πρωθυπουργός

Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα για την Ελληνική Δημοκρατία. Για πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία τα ηνία της χώρας αναλαμβάνει ένας άνθρωπος που δεν προέρχεται από τον σάπιο χώρο της πολιτικής. Ένας άνθρωπος με σπουδές, γνώσεις, εμπειρία, αποδεδειγμένα υψηλή νοημοσύνη και οργανωτική ικανότητα. Ένας ειδήμων και όχι ένας ακόμα δικηγορίσκος ή γόνος πολιτικής οικογένειας.

Ένας άνθρωπος που παράτησε την καλή του ζωή όχι προσβλέποντας σε κάποιο όφελος (ποιός άραγε θέλει να γίνει πρωθυπουργός μια χρεοκοπημένης χώρας), αλλά θέλοντας να προσφέρει ό,τι μπορεί για το καλό της πατρίδας.

Η ιστορία θα δείξει τί θα σημάνει η πρωθυπουργία Παπαδήμου. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα, οι αποφάσεις είναι δύσκολες, η ζωή των Ελλήνων πρέπει να χειροτερέψει πριν γίνει καλύτερη. Αυτός είναι ο αναπόφευκτος νόμος της φύσης που προστάζει πως τα "αγαθά κόποις κτώνται". Ας ελπίσουμε πως ο νέος Πρωθυπουργός θα φανεί αντάξιος των προσδοκιών του Έθνους και πως ο Λαός θα παραμερίσει τις διχόνοιες του και δεν θα υπονομεύσει το μεταρρυθμιστικό έργο της νέας Κυβέρνησης όπως έκανε τόσες φορές στο παρελθόν, προτιμώντας τους δημαγωγούς από τους σπουδαίους.

Ας ελπίσουμε επίσης πως η εγχώρια πολιτική σαβούρα που δεν πρότεινε καν τον Παπαδήμο για πρωθυπουργό, μέχρι να αναγκαστεί από τα πράγματα να το πράξει, δεν θα σταθεί τροχοπέδη στο έργο του. Ο λαός μπορεί να είναι καχύποπτος απέναντι στον κάθε νέο κυβερνήτη, αλλά δεν έχει καμιά υποψία πλέον για το ποιόν των πολιτικών μας: γνωρίζει πόσο ανίκανοι και μικρόψυχοι είναι οι περισσότεροι από αυτούς. Οι πολίτες αυτής της χώρας δεν θα ανεχθούν ούτε την ελάχιστη υποψία υπονόμευσης της νέας Κυβέρνησης.

Γιατί φοβόντουσαν και απέφευγαν τον Παπαδήμο; Όχι γιατί δεν είναι ικανός να κυβερνήσει, βέβαια. Αλλά γιατί είναι κατά τεκμήριον ικανός, μπορεί και θέλει να διοικήσει, και η επιτυχία του μπορεί να κάνει το λαό να τον προτιμήσει παρά να αφήσει την εξουσία να επανέλθει στα συνηθισμένα πρόσωπα. Θα είναι εξαιρετικό αν μετά τις επόμενες εκλογές συνεχιστεί η κυβέρνηση Παπαδήμου, πάνε στο σπίτι τους αρκετοί πολιτικάντηδες της Μεταπολίτευσης, και ο νέος Πρωθυπουργός έχει τέσσερα ή, γιατί όχι, οκτώ χρόνια (και όχι τρεις μήνες) για να επιτελέσει ένα πραγματικό έργο.

Ο νέος Πρωθυπουργός πρέπει να γνωρίζει πως έχει δύο μεγάλους συμμάχους: τη Λογική και την Ιστορία. Δεν χρειάζεται να παραποιήσει γεγονότα και να υποκριθεί, γιατί δεν περιμένει να επανεκλεγεί. Γίνεται δε πρωθυπουργός των Ελλήνων, ενός έθνους που έρχεται από παλιά και δεν θα εξαφανιστεί από μια πρόσκαιρη κρίση.

Ας προχωρήσει άφοβα σε αυτά που νομίζει πως πρέπει να γίνουν. Αν δεν μπορέσει να περατώσει το έργο του, μπορεί κάλλιστα να επιστρέψει στην ακαδημαϊκή του καριέρα. Δεν χρειάζεται ο Παπαδήμος την Ελλάδα, η Ελλάδα χρειάζεται τον Παπαδήμο.

Ο Πλάτων, υπερασπιζόμενος την δυνατότητα υλοποίησης της Πολιτείας του υποστηρίζει πως ακόμα κι αν είναι απίθανο, δεν είναι αδύνατο, από καλή συγκυρία, κάποια στιγμή στη διάρκεια του απέραντου χρόνου, να βρεθεί ένας φιλόσοφος στην εξουσία. Ο καλός αυτός κυβερνήτης δεν αποζητά την εξουσία αλλά την απεύχεται, προσφέρει τη γνώση του στην διοίκηση της Πολιτείας, για ένα διάστημα, ως καθήκον, και μετά αποσύρεται και πάλι.

Ας ελπίσουμε πως η Αγαθή Τύχη που έφερε έναν (ελπίζουμε) καλό Κυβερνήτη στην πατρίδα μας, να τον βοηθήσει να επιτελέσει το επείγον και αναπόφευκτο έργο ανασύνταξης της Ελληνικής Δημοκρατίας.