Η ανάγκη για την Υπέρβαση είναι εδώ. Οι πολιτικοί μας αποδεικνύονται για μια ακόμα φορά λίγοι για τις ανάγκες της χώρας. Μπορούσαν χθες ή προχθές να έλθουν σε μια συμφωνία, να επιλέξουν έναν Πρωθυπουργό κοινής αποδοχής και να του αναθέσουν την Πρωθυπουργία της χώρας. Ο νέος Πρωθυπουργός θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση με πρόσωπα της επιλογής του, συμβουλευόμενος και τους δύο αρχηγούς.
Οι πολιτικοί, άλλωστε, απέτυχαν να κυβερνήσουν, ασχέτως αν δεν το έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει. Για δυο χρόνια ο Καραμανλής έκανε ημίμετρα και παρέδωσε την εξουσία μπροστά στα δύσκολα. Για δυο χρόνια ο Παπανδρέου έκανε ημίμετρα και ετοιμάζεται για τη δική του φυγή. Ας δώσουν σε κάποιον άλλο τα ηνία, μήπως τα κάνει καλύτερα.
Αντί να παραδεχτούν την αποτυχία των κομμάτων τους, οι δύο πρώην συγκάτοικοι και τα "επιτελεία" τους προσπαθούν να μανατζάρουν κάθε λεπτομέρεια της νέας κυβέρνησης: τα πρόσωπα, τις πολιτικές, τις εκλογικές στοχεύσεις. Θέλουν έναν αχυράνθρωπο που δεν θα τους φέρει εκπλήξεις, αλλά δεν θέλουν και κάποιον τόσο ανίσχυρο που δεν θα τον παίρνουν σοβαρά ούτε μέσα ούτε έξω από την Ελλάδα.
Ο μεν Παπανδρέου θέλει οι εκλογές να γίνουν όσο το δυνατόν αργότερο, για να ξεχάσει ο λαός τα καμώματά του και να λερωθεί η Νέα Δημοκρατία από τη νομή της εξουσίας. Ο δε Σαμαράς θέλει οι εκλογές να γίνουν όσο το δυνατόν νωρίτερα, και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ει δυνατόν να μην μπουν καν στην κυβέρνηση, για να διατηρήσει το κόμμα του το αντιπολιτευτικό αβαντάζ.
Οι μεσοβέζικες λύσεις πρέπει να τελειώνουν. Είτε έπρεπε να γίνουν εκλογές τώρα είτε να γίνει μια κυβέρνηση για να κυβερνήσει. Είτε θα κυβερνήσει μια νέα κυβέρνηση είτε θα κυβερνήσουν οι παλιοί πολιτικοί μέσω ένας αχυράνθρωπου που θα πάρει τις δύσκολες αποφάσεις ενώ οι πολιτικοί θα κάνουν τους ανήξερους.
" Μικρές υποχωρήσεις ή φυγή προς τα εμπρός;" στο σημερινό firiki2010
ΑπάντησηΔιαγραφή