Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Η έννοια της λαϊκής κυριαρχίας

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας. Αναφέρεται λ.χ. πως οι κυβερνητικές πολιτικές δεν γίνονται αποδεκτές από τον λαό ή πως η λιτότητα επιβάλεται στον λαό παρά την θέλησή του. Πρόσφατα έκαναν μεγάλη εντύπωση οι δηλώσεις του Ζ. Κ. Γιούνκερ για την απώλεια της κυριαρχίας της Ελλάδας. Τί είναι τελικά η λαϊκή κυριαρχία;

Κατά βάση σημαίνει πως η εξουσία πηγάζει από τον λαό και ασκείται υπέρ αυτού.

Δεν σημαίνει πως ο λαός αποφασίζει, αφού το πολίτευμά μας είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Αποφασίζουν λοιπόν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του λαού, όχι ο ίδιος ο λαός. Απλά οι κυβερνήτες λαμβάνουν την εξουσία από τον λαό μέσω εκλογών.

Ούτε σημαίνει πως η λαϊκή κυριαρχία μπορεί να ασκείται ενάντια στις δυνάμεις της φύσης. Ο λαός μπορεί να θέλει το Α, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποί του το Β, αλλά τελικά και το Α και το Β πρέπει να ζυγιστούν στην αδυσώπητη ζυγαριά της πραγματικότητας.

Για παράδειγμα, ο λαός και οι πολιτικοί μπορεί να θέλουν να μην γίνουν απολύσεις, να μην γίνουν μειώσεις μισθών, να μην γίνει πρόσθετος δανεισμός, να μειωθούν οι φόροι, να μη γίνουν ιδιωτικοποιήσεις, να μην έχει λόγο η τρόικα για τα οικονομικά πράγματα της χώρας. Μπορούν να ισχύσουν όλα αυτά; Όχι, γιατί αντιβαίνουν με την πραγματικότητα.

Η λαϊκή κυριαρχία δεν εκφράζεται εν κενώ αλλά στο φυσικό περιβάλλον και στο πολιτικό περιβάλλον στο οποίο δεν υπάρχει μόνο ο λαός και η θέλησή τους, αλλά και τα στοιχεία της φύσης και τα υπόλοιπα επτά δισεκατομμύρια του πλανήτη.

Η έννοια της κυριαρχίας βασίζεται στην δυνατότητα του να αποφασίζουμε εμείς ανάμεσα σε δυνατές εναλλακτικές λύσεις, δεν βασίζεται στην δυνατότητα να επιβάλλουμε αδύνατες λύσεις.

Ένα ισχυρό κράτος έχει αυξημένη κυριαρχία, αφού εξαρτάται λιγότερο από δυνάμεις έξω από αυτό. Αλλά κάθε κράτος εξαρτάται από το διεθνές του περιβάλλον: άλλα λιγότερο, άλλα περισσότερα.

Η Ελλάδα είναι, δυστυχώς, απόλυτα εξαρτώμενη από το περιβάλλον της, γιατί δεν παράγει ούτε αρκετά τρόφιμα, ούτε αρκετή ενέργεια, γιατί εξαρτάται από τον τουρισμό και την ναυτιλία, γιατί δεν έχει αρκετά χρήματα για να χρηματοδοτήσει την οικονομία της.

Η λύση στο πρόβλημα της κυριαρχίας του Ελληνικού λαού επί των τυχών του είναι η ενδυνάμωση της Ελλάδας, όχι ο στρουθοκαμηλισμός της "λαϊκής κυριαρχίας". Η δε ενδυνάμωση είναι το αποτέλεσμα των σωστών αποφάσεων, δεν είναι η επιζήτηση της διατήρησης του status quo αφού το status quo βασιζόταν σε εξωτερικούς παράγοντες (δανειστές) οι οποίοι έχουν αποσύρει πλέον την θέλησή τους να το διατηρήσουν.

4 σχόλια:

  1. Το ζητουμενο σε μια τετοια κουβεντα ειναι το να αποφανθουμε αν αυτες που προβαλλονται ως "οι δυνατες εναλλακτικες λυσεις" ειναι οι μονες δυνατες ή ειναι οι μονες που προβαλλονται ως τετοιες γιατι αυτες συμπλεουν με τα συμφεροντα των δανειστων μας. Ο περισσοτερος κοσμος στην Ελλαδα πιστευει το δευτερο. Μαλιστα, διαφοροι οικονομολογοι οπως ο Καζακης παρεχουν και επιχειρηματα υπερ αυτης της αποψης. Δεν νομιζω οτι οι Ελληνες εχουν αυταπατες οτι η προτερη κατασταση μπορει να συνεχιστει, νομιζω οτι θα συμφωνησεις και εσυ οτι ο λαος πια δεν εθελοτυφλει.

    Αυτο που με πλουσιο λογο πραγματευεται και ο Ακριτας (http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2011/06/29-2011.html) ειναι οτι η παρουσα κυβερνηση λειτουργει ως εντολοδοχος συμφεροντων που θελουν να αποσυνθεσουν τα εθνικα κρατη οπως το γνωριζουμε και να δημιουργησουν στην θεση τους μορφωματα οπου θα λειτουργει ο ακρατος νεοφιλελευθερισμος. Η Ελλαδα στην παρουσα φαση ειναι το ευκολο θυμα. Αυτο κυριως γιατι ο λαος ειχε μεχρι προσφατα αμβλυμενη κοινωνικη συνειδηση και εξελεγε ως εκπροσωπους του ατομα που θα του εξασφαλιζαν προσκαιρη ευημερια. Και ας μην υποστηριζαν αυτοι οι εκπροσωποι τα συμφεροντα της χωρας ως επρεπε. Ο στυγνος νεο-φιλελευθερισμος ειναι μια πολιτικη εκδοχη του νομου της ζουγκλας, του νομου του εκαστοτε ισχυρου. Μπορει ενας τετοιος "νομος" να ειναι η "γενεσιουργος" δυναμη πισω απο την βιολογικη εξελιξη των ειδων, ομως αυτο δεν σημαινει οτι αποτελει και υγιες κοινωνικο συστημα.

    Οσον αφορα την "λαικη κυριαρχια", συμφωνω οτι δεν μπορει ο λαος να εχει παντα γνωση του συμφεροντος του. Αλλο ομως αυτο, και αλλο το να υφαρπαζει το καθε κομμα την ψηφο του λαου διαλαλωντας οτι προτιθεται να κανει το Α ενω τελικα κανει προμελετημενα το Ω. Αυτο ειναι εκφυλισμος της δημοκρατιας και εχει καθε δικιο ο λαος να αισθανεται προδωμενος.

    Θαυμαζω την δουλεια που κανεις μεσα απο τα διαφορα ιστολογια σου. Απλα πρεπει να παρατηρησω οτι καλο ειναι να μην προσπαθουμε να βλεπουμε ταυτοσημες καταστασεις και μηχανισμους σε διαφορετικους επιστημονικους κλαδους οπως ειναι η βιολογια και η κοινωνιολογια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξέρω τί ονομάζεις "άκρατο νεοφιλελευθερισμό", αλλά αν αυτό περιλαμβάνει ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις στο δημόσιο, ριζική απλοποίηση της γραφειοκρατίας, απόσυρση του κράτους από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα, περιορισμό της κρατικής παρεμβατικότητας στην οικονομία, άνοιγμα όλων των κλειστών επαγγελμάτων και της 3θμιας εκπαίδευσης, δραστική μείωση όλων των κρατικών δαπανών ώστε να υπάρξει άμεσα πρωτογενές πλεόνασμα, τότε είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα. Αλλιώς συνεχίζουμε να δανειζόμαστε ακριβό χρήμα για να επιδοτούμε ένα επίπεδο ζωής που δεν συνάδει με την παραγωγικότητα της Ελληνικής οικονομίας και κινδυνεύουμε ανά πάσα στιγμή με χρεωκοπία και τα επακόλουθά της.

    Ο δε νόμος της ζούγκλας δεν είναι ο φιλελευθερισμός αλλά ο κρατισμός, ο οποίος υποστηρίζει πως το κράτος έχει το δικαίωμα να υφαρπάζει την ιδιωτική περιουσία μέσω του μονοπωλίου που έχει στη βία και τη δύναμη της φορολογίας. Αντιθέτως, ο οικονομικός φιλελευθερισμός είναι το αντίθετο του "νόμου της ζούγκλας" αφού βασίζεται στη μη βία και στην εθελοντική ανταλλαγή ή δωρεά αξίας ανάμεσα σε ελεύθερους ανθρώπους.

    Αλλο ομως αυτο, και αλλο το να υφαρπαζει το καθε κομμα την ψηφο του λαου διαλαλωντας οτι προτιθεται να κανει το Α ενω τελικα κανει προμελετημενα το Ω.

    Προσωπικά με ενδιαφέρει να γίνεται το σωστό, ασχέτως με το αν συμφωνεί ο λαός με αυτό. Πιστεύω πως υπάρχει σωστή και λάθος πολιτική, και το σημαντικό είναι να εφαρμόζεται η σωστή πολιτική και όχι να επιλέγεται δημοκρατικά η λάθος πολιτική).

    Το ΠΑΣΟΚ, λ.χ. υποσχέθηκε ανοησίες προεκλογικά, αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει και να τις εφαρμόσει. Καλύτερα να εφαρμόσει κάποιες μεταρρυθμίσεις σερνόμενο από την τρόικα, παρά να εφαρμόσει το πρόγραμμά του μόνο και μόνο γιατί αυτό υποσχέθηκε.

    Οι δε ψηφοφόροι έχουν την ευκαιρία στις επόμενες εκλογές να ψηφίσουν ένα άλλο κόμμα είτε αν θέλουν άλλη πολιτική είτε αν θέλουν την ίδια πολιτικη αλλά θέλουν να τιμωρήσουν την ασυνέπεια του ΠΑΣΟΚ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ειναι αληθες οτι απο την Ελλαδα ειχε εκλειψει η αξιοκρατια, εδω και δεκαετιες. Συμφωνω με το οτι ο δημοσιος τομεας στην Ελλαδα πρεπει να συρρικνωθει καθως ομοιαζει με ενα σμαρι κηφηνων. Ισχυει επισης οτι η ψευτικη ευμαρεια εχει αποκοιμησει τα αντανακλαστικα των Ελληνων οι οποιοι (ενα σημαντικο ποσοστο αλλα οχι και ολοι) δεν κανουν ουτε τα στοιχειωδη για να επιβιωσουν. Περιμενω λοιπον και εγω την στιγμη που αυτη η "σωστη" πολιτικη θα φανει.

    Δεν νομιζω ομως οτι τα μετρα που ερχονται ειναι αυτη η πολιτικη. Ας μου επιτρεψεις καποιους συνειρμους. Τα κεντρα που προωθουν αυτα τα μετρα ειναι τα ιδια που επιβαλλουν μια αθλια αισθητικη και παιδεια στον εντοπιο πληθυσμο μεσω της τηλεορασης (τουρκικα σηριαλ, life-style καφρισμος κλπ.). Ειναι τα ιδια που προωθουν τον λαθρομεταναστευτικο νομο, μετατρεπoντας την Ελλαδα σε ενα τσαντηρι, το σημειο εκτελωνισμου φθηνων σκλαβων που θα κανουν τις αχρειαστες (σε πρωτη φαση) δουλειες στις ευρωπαικες χωρες, διασπωντας την οποια κοινωνικη συνοχη. Ειναι τα ιδια κεντρα που θα ευχαριστηθουν με την πωληση νησιων και νευραλγικων ακριτικων περιοχων στους ασπονδους γειτονες μας.

    Εδω να επισημανω και το οτι πολλοι νόμοι και θεσμοι που γκρεμιστηκαν μεσα σε μια νυχτα με το εφαρμοστικο, υπηρχαν και δουλευαν σωστα πολυ πριν την λαιλαπα της χουντας και της μεταπολιτευσης. Απο οσα εχω ακουσει υπηρχαν περιοδοι στην συγχρονη Ελληνικη ιστορια που τα πραγματα δουλευαν καλα χωρις ανεξελεγκτες ιδιωτικοποιησεις και χωρις εκχωρηση εθνικων πορων (οπως πολυ φοβαμαι με τον ορυκτο πλουτο της χωρας) σε ξενους.

    Συμφωνω οτι ο σχεδον σοβιετικου τυπου κρατισμος καθηλωσε την χωρα. Αλλα δεν νομιζω οτι καθε λυση προς την αντιθετη κατευθυνση ειναι η "σωστη" λυση. Οι δυισμοι, οπως γνωριζεις, ειναι συνηθως επικινδυνες απλουστευσεις και οδηγουν σε λαθη.


    Πιστευω οτι αυτη η κουβεντα μπορει να κρατησει επ'άπειρον. Σταματω εδω, οχι για κανεναν αλλο λογο, αλλα γιατι δεν θελω να σου κλεβω χρονο απο τα υπεροχα αρθρα που γραφεις στα ιστολογια σου. Θα ηθελα να δω ισως μια απαντηση στο παρον σχολιο, αλλα απο την μερια μου δεν θα σε απασχολησω αλλο στο συγκεκριμενο θεμα. Συνεχισε την εξαιρετικη δουλεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα κεντρα που προωθουν αυτα τα μετρα ειναι τα ιδια που επιβαλλουν μια αθλια αισθητικη και παιδεια στον εντοπιο πληθυσμο μεσω της τηλεορασης (τουρκικα σηριαλ, life-style καφρισμος κλπ.). Ειναι τα ιδια που προωθουν τον λαθρομεταναστευτικο νομο, μετατρεπoντας την Ελλαδα σε ενα τσαντηρι, το σημειο εκτελωνισμου φθηνων σκλαβων που θα κανουν τις αχρειαστες (σε πρωτη φαση) δουλειες στις ευρωπαικες χωρες, διασπωντας την οποια κοινωνικη συνοχη.

    Δεν νομίζω πως διαφορετικό lifestyle προωθείται στον περισσότερο Δυτικό κόσμο. Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι κυρίως πολιτισμικό, αφού τα κάκιστα σχολεία μας, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της ήσσονος προσπάθειας, η διαρκής επανάληψη στερεοτύπων για "δημοκρατία", "κοινωνική δικαιοσύνη", "αγώνες", "δικαιώματα", "κεκτημένα", φτιάχνουν αυθάδεις, ναρκιστιστικούς πολίτες οι οποίοι είναι περισσότερο επιρρεπείς στην trash διεθνοποιημένη κουλτούρα (τόσο στη διασκέδαση, όσο και σε πιο σοβαρά θέματα όπως τα οικονομικά).

    Τριάντα χρόνια ψεύτικης ανάπτυξης και χαϊδέματος των αυτιών, η σύγκλιση με την ΕΕ στον τομέα της κατανάλωσης (με δανεικά και επιδοτήσεις) αλλά όχι στον τομέα της παραγωγής, η διατήρηση του business as usual στο Δημόσιο, όλα αυτά έχουν δημιουργήσει μια κοινωνία η οποία έρχεται πολύ απότομα αντιμέτωπη με την πραγματικότητα.

    Η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα "ύποπτων ξένων κύκλων" αλλά των Ελληνικών αδυναμιών. Η λύση περνάει αναγκαστικά μέσω του ξεβολέματος. Φυσικά είμαι υπέρ της δικαιοσύνης, δηλαδή να τιμωρηθούν οι προκλητικοί φοροφυγάδες και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε, στο πάρτι δεν συμμετείχαν λίγοι, συμμετείχαν εμμέσως ή αμέσως οι περισσότεροι και δυστυχώς τώρα θα υποφέρουν όλοι.

    Ο πραγματικός εχθρός είναι εντός των τοιχών: είναι οι βολεμένοι και οι διεφθαρμένοι, και αυτούς πρέπει να στοχοποιήσουμε, όχι τους οίκους αξιολόγησης, την τρόικα και τις αγορές ομολόγων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή