Το ίδιο βέβαια και με την Ελληνική οικονομία. Επί δεκαετίες η ανίερη συμμαχία πολιτικών, ειδικών συμφερόντων και μερίδας των πολιτών έκανε πάρτι ξοδεύοντας λεφτά που δεν είχε, αλλά δανείστηκε. Το πάρτι αφορούσε μίζες, παροχές, "ενισχύσεις", "επιδοτήσεις", φοροαπαλλαγές, διορισμούς, "μονιμοποιήσεις", αυξήσεις "πάνω από τον πληθωρισμό", κ.ο.κ.
Τώρα ήρθε η ώρα να πληρωθεί ο λογαριασμός, αφού η χώρα δεν αναπτύχθηκε οικονομικά (υπήρξε αποβιομηχάνιση, εγκατάλειψη των αγρών, στροφή σε μη παραγωγικές, μη εξαγωγικές παρασιτικές δραστηριότητες). Της μεγάλης ανόδου επακολουθεί η μεγάλη κάθοδος.
Οι "αγανακτισμένοι πολίτες" στρουθοκαμηλίζουν. Η μεγάλη πτώση του βιοτικού επιπέδου είναι αναπόφευκτη, φυσική συνέπεια της αφύσικης μεγάλης του ανόδου. Η πτώση δεν μπορεί να αποφευχθεί, είναι αναπόφευκτη, νομοτελειακή. Θα μπορούσε να αποφευχθεί μόνο από ένα θαύμα, αλλά μόνο οι ανόητοι προγραμματίζουν το μέλλον ελπίζοντας σε ένα θαύμα.
Ο νόμος της βαρύτητας είναι αδυσώπητος. Μόνο ένας πύραυλος μπορεί να του αντισταθεί, αλλά η Ελληνική οικονομία δεν ανέβηκε στα ύψη με έναν πύραυλο αλλά με ένα χιλιομπαλωμένο αερόστατο το οποίο τροφοδοτούσαν με καύσιμη ύλη οι υγιείς παραγωγικές δυνάμεις και οι δανειστές μας.
Τώρα που ακόμα και οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της ύφεσης, και οι δανειστές βάζουν όρους για την παροχή χρημάτων, το αερόστατο-φούσκα της Ελληνικής οικονομίας έχει μόνο ένα δρόμο: την κάθοδο.
Η μόνη επιλογή πλέον είναι αν θα σβήσουμε τη μηχανή και οδηγηθούμε στην ελεύθερη πτώση της χρεωκοπίας ή αν θα προσπαθήσουμε να το προσγειώσουμε όσον το δυνατόν καλύτερα.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου